Piołun 

Działanie terapeutyczne

• Pobudza wydzielanie soków trawiennych i żółci (działanie żółciopędne, żółciotwórcze)
• Wspiera trawienie, łagodzi wzdęcia i uczucie pełności po posiłku
• Działa przeciwpasożytniczo (na pasożyty jelitowe, m.in. owsiki i glisty)
• Wykazuje działanie antyseptyczne i przeciwbakteryjne
• Może wspomagać leczenie braku łaknienia
• Tradycyjnie stosowany w dolegliwościach wątroby i dróg żółciowych
• Działa tonizująco i pobudzająco na układ nerwowy w małych dawkach
• Zmniejsza tempo namnażania się komórek raka piersi

---

---

Dawkowanie

• Napar: 1–2 g ziela piołunu na 200 ml wrzącej wody, parzyć 10 minut; pić 2–3 razy dziennie przed posiłkiem.
• Nalewka (Tinctura Absinthii): 10–15 kropli 2–3 razy dziennie w niewielkiej ilości wody.
• Ekstrakt suchy (w kapsułkach): zwykle 200–500 mg dziennie (w zależności od standaryzacji).

---

Krótka informacja:

Piołun to bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), występująca naturalnie w Europie, Azji i Afryce Północnej. Surowcem zielarskim jest ziele piołunu – Herba Absinthii, zbierane w czasie kwitnienia. Stosowany jest w postaci naparów, nalewek, ekstraktów oraz olejków eterycznych.

Jak powstała / skąd pochodzi:

Piołun był znany już w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie jako środek żółciopędny i przeciwpasożytniczy. W średniowieczu był jednym z podstawowych składników „wermutów” i „bitterów” – nalewek ziołowych pobudzających trawienie. W XIX w. zyskał kontrowersyjną sławę jako składnik alkoholu absyntu, którego nadmierne spożycie prowadziło do tzw. „absyntyzmu” (zatrucia tujonem).

---

---

Skutki uboczne stosowania:

• W dużych dawkach: pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, bóle głowy, nudności.
• Możliwe reakcje alergiczne u osób wrażliwych na rośliny z rodziny Asteraceae.
• Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

---

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa:

• Przestrzegać zalecanego dawkowania.
• Nie łączyć z alkoholem etylowym lub preparatami zawierającymi tujon.
• Stosować maksymalnie przez 2 tygodnie bez przerwy.
• W razie wątpliwości – konsultacja z lekarzem lub farmaceutą.

Źródło:

1. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37492095/

2. https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/absinthii-herba

3. https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-monograph/final-european-union-herbal-monograph-artemisia-absinthium-l-herba-revision-1_en.pdf

4. https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-report/final-assessment-report-artemisia-absinthium-l-herba_en.pdf

5. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7345338/

6. https://www.scu.edu.au/analytical-research-laboratory—arl/medicinal-plant-garden/medicinal-plant-monographs/artemisia-absinthium/

7. https://www.ema.europa.eu/en/documents/other/overview-comments-received-draft-public-statement-use-herbal-medicinal-products-containing-thujone_en.pdf

8. https://www.academia.edu/82862697/Neuropsychiatric_Symptoms_due_to_Artemisia_Absinthium_Poisoning

9. https://www.longdom.org/open-access-pdfs/the-artemisia-genus-a-review-on-traditional-uses-phytochemical-constituents-pharmacological-properties-and-germplasm-conservation-2153-0637-1000142.pdf

10. https://www.medicalnewstoday.com/articles/wormwood

Data publikacji: 14.10.2025